Τον Φλεβάρη του 1867 σχηματίζεται στην Αγία Ρουμέλη η τετραμελής Προσωρινή Επαναστατική Κυβέρνηση Κρήτης. Παράλληλα η αρχηγία των Χανίων ανατέθηκε στον Ιωάννη Ζυμβρακάκη, του Ρεθύμνου στον Πάνο Κορωναίο και της ανατολικής Κρήτης στον παλαίμαχο Μιχαήλ Κόρακα. Έναν μήνα νωρίτερα ο Μουσταφά Πασάς επιχείρησε να καταδιώξει όσους επαναστάτες παρέμεναν στην ευρύτερη περιοχή των Σφακίων, προκαλώντας την εκ νέου κινητοποίηση των Σφακιανών.
Οι αποτυχίες που ακολούθησαν οδήγησαν στην αντικατάστασή του από τον Ομέρ Πασά. Ο νέος διοικητής προσπάθησε αρχικά να ελέγξει τις βόρειες παρυφές των Λευκών Ορέων, χωρίς να το καταφέρει. Στη συνέχεια κινήθηκε ανατολικά, φτάνοντας στο Καστέλι Πεδιάδος στα μέσα Μαΐου, απ’ όπου εισέβαλε στο οροπέδιο Λασιθίου. Επόμενος στόχος του υπήρξαν για άλλη μια φορά τα Σφακιά. Ο οθωμανικός στρατός κινήθηκε παραλιακά από το Φραγκοκάστελλο και μέσω των ορεινών περασμάτων του Καλλικράτη και του Ασκύφου. Οι συγκρούσεις διήρκησαν μέχρι τις αρχές Αυγούστου, επιτρέποντας στον Ομέρ Πασά να θέσει υπό τον έλεγχό του τις παραλιακές περιοχές των Σφακίων και του Εμπρόσνερου. Δεν κατάφερε ωστόσο να εξασφαλίσει την οριστική ήττα των επαναστατών.
