Υπό την πίεση των διαπραγματεύσεων για τον σχηματισμό του ελληνικού κράτους, το φθινόπωρο του 1827 οργανώθηκε μια νέα εκστρατεία, αυτή τη φορά στην ανατολική Κρήτη, στην περιοχή του Μεραμβέλλου. Μια σημαντική δύναμη 1.500 ανδρών αποβιβάστηκε στην περιοχή του Αγίου Νικολάου υπό την αρχηγία του Ιωάννη Χάλη, καταφέρνοντας σε σύντομο χρόνο να θέσει το μεγαλύτερο μέρος της ενδοχώρας υπό τον έλεγχό της. Σύντομα έφτασαν ενισχύσεις και παράλληλα υπήρξε πρόνοια για τη στρατολόγηση και αποστολή στην Κρήτη ενός μικρού σώματος ιππικού υπό τον Χατζή Μιχάλη Ταλιάνη ή Νταλιάνη.
Όμως, η άφιξη νέων οπλαρχηγών με τις δυνάμεις τους προκάλεσε αντιπαραθέσεις για το ζήτημα της αρχηγίας, όπως και για τη διανομή των πλούσιων λαφύρων της περιοχής. Το αποτέλεσμα ήταν η αποδιοργάνωση των επαναστατών, γεγονός που συνέβαλε στην ήττα τους στη μάχη του Μοχού τον Δεκέμβριο του 1827. Η μαζική αποχώρηση των επαναστατών από την περιοχή άνοιξε τον δρόμο για την αποκατάσταση της μουσουλμανικής εξουσίας στο Μεραμβέλλο, τερματίζοντας την προσπάθεια αναζωπύρωσης της επανάστασης στην Ανατολική Κρήτη.
