Η τυπική έναρξη της επανάστασης στην Κρήτη τοποθετείται στις 14 Ιουνίου 1821, όταν στα Κεραμιά και το χωριό Λουλό, ένοπλοι Σφακιανοί μαζί και με άλλους χριστιανούς συγκρούστηκαν με μια ομάδα μουσουλμάνων από την πόλη των Χανίων. Τη νίκη των χριστιανών ακολούθησαν νέες συγκρούσεις, γεγονός που ανάγκασε τους μουσουλμάνους να καταφύγουν σε διάφορες οχυρές τοποθεσίες.
Ο Αποκόρωνας, η Κυδωνία, το νότιο Ρέθυμνο και το Σέλινο αποτέλεσαν το κύριο πεδίο των μαχών κατά το καλοκαίρι του 1821. Αψιμαχίες γίνονταν καθημερινά σε διάφορες περιοχές, ενώ στο Αμάρι οι επαναστάτες συγκρούστηκαν με τους Αμπαδιώτες μουσουλμάνους. Τον Ιούλιο του 1821 οι μουσουλμάνοι προχώρησαν σε γενική κινητοποίηση, επιχειρώντας επανειλημμένως να εισβάλλουν στα Σφακιά. Όλες οι προσπάθειες απέτυχαν, ωστόσο στα τέλη Ιουλίου μία ακόμα μεγάλη δύναμη εισέβαλε στον Αποκόρωνα και την Κυδωνία, φτάνοντας μέχρι τα Σφακιά στα τέλη Αυγούστου. Η περιοχή καταστράφηκε, όμως οι μουσουλμάνοι δεν κατάφεραν να εξασφαλίσουν κάποια δήλωση υποταγής. Υπό τον φόβο επιθέσεων από τους πολυάριθμους αντάρτες προτίμησαν να υποχωρήσουν στα Χανιά, αφήνοντας το πεδίο ελεύθερο για την ανάκαμψη του αγώνα.
