“Γεννήθηκε στο Παρίσι το 1838 και ήταν γιός του ακαδημαϊκού Πέτρου Φλωράνς, τον οποίο διαδέχθηκε στην έδρα της ανθρωπολογίας στο κολλέγιο της Γαλλίας. Η ενασχόλησή του με την πολιτική τον ώθησε να στραφεί ενάντια στο καθεστώς του Ναπολέοντα του Γ΄. Το αποτέλεσμα ήταν να χάσει την ακαδημαϊκή του έδρα και να αναγκαστεί να μετακομίσει αρχικά στο Βέλγιο, ύστερα στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και, στις αρχές του Μαρτίου του 1866, στην Ελλάδα.
Στην Κρήτη έφτασε τον Νοέμβριο του 1866, λίγο μετά την έναρξη της επανάστασης, προκειμένου να πολεμήσει ως απλός εθελοντής Έδρασε κυρίως στις δυτικές επαρχίες, μαζί και με άλλους ξένους εθελοντές. Την άνοιξη του 1867, υπό το βάρος των πολυάριθμων δυσκολιών αποφάσισε να αποχωρήσει. Το επόμενο διάστημα, συνέχισε τη δράση του υπέρ της επανάστασης, ενώ την άνοιξη του 1868 έκανε άλλο σύντομο ταξίδι στην Κρήτη. Επιστρέφοντας στη Γαλλία, ο Φλωράνς, υπέστη διώξεις λόγω της συνέχισης της κριτικής του προς το καθεστώς του Ναπολέοντα Γ΄, ενώ το 1871, κατά τη διάρκεια της Παρισινής Κουμμούνας ανέλαβε πρωταγωνιστικό ρόλο. Ωστόσο, στις 3 Απριλίου του 1871, συνελήφθη στο πλαίσιο των συγκρούσεων με τις κυβερνητικές δυνάμεις και εκτελέστηκε. ”