Προερχόμενος από το χωριό Ασφένδου των Σφακίων, ο Στρατής Δεληγιαννάκης συμμετείχε στις συναντήσεις που έγιναν στα Σφακιά, την άνοιξη του 1821. Με την έναρξη των συγκρούσεων, ανέλαβε ηγετικό ρόλο στην περιοχή του Ρεθύμνου και ηγήθηκε σε πολλές μάχες. Ανάμεσά τους περιλαμβάνονται η κατάληψη της μονής Αρκαδίου τον Ιανουάριο του 1822 και η εξολόθρευση μιας μεγάλης ομάδας μουσουλμάνων στον Κρουσώνα, τον Ιούλιο του ίδιου έτους.

Μετά από την ήττα της επανάστασης έφυγε από την Κρήτη για να επιστρέψει κατά την περίοδο της Γραμβούσας (1825-1827). Τον Μάιο του 1828 ήταν ο μόνος οπλαρχηγός που δέχθηκε να πολεμήσει στο Φραγκοκάστελλο. Υπήρξε, ακόμα, ένας από τους λίγους που στα τέλη του 1830 επιχείρησαν ν’ αντισταθούν στην παράδοση του νησιού στους Αιγυπτίους. Για τον λόγο αυτό, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει οριστικά την Κρήτη μετά το 1830. Διορίστηκε πολιτάρχης στη Μήλο και αργότερα, έλαβε το βαθμό του Λοχαγού της Φάλαγγας, ενώ συμμετείχε και στην επανάσταση του 1841 στην Κρήτη. Πέθανε λίγο πριν από το ξέσπασμα της επανάστασης του 1866, στη Μήλο.