Γεννήθηκε το 1815 στην Τεργέστη και πέθανε το 1897 στην Αθήνα. Μεγάλωσε στη Βενετία, ωστόσο καταγόταν από τα Παλαιά Ρούματα Χανίων. Σπούδασε νομική στην Πάντοβα και άσκησε τη δικηγορία στην Αθήνα, μέχρι το 1837, οπότε και εντάχθηκε στο δικαστικό σώμα. Το 1844 απολύθηκε ως ετερόχθων, ενώ κατά την περίοδο 1855-1864 ανέλαβε τη διδασκαλία του Αστικού Δικαίου στη Νομική Σχολή Αθηνών. Το 1861 υπηρέτησε ως υποδιοικητής της Εθνικής Τράπεζας, αναλαμβάνοντας τη θέση του διοικητή από το 1869 μέχρι το 1890, ενώ υπηρέτησε και σε άλλους οργανισμούς. Κατά την περίοδο της επανάστασης του 1866, ο Μ. Ρενιέρης ανέλαβε τη θέση του προέδρου της Κεντρικής υπέρ των Κρητών Επιτροπής στην Αθήνα, συνεισφέροντας με κάθε τρόπο στην επανάσταση.