Λόγω των δυσκολιών που συνεπαγόταν το ταξίδι από και προς το νησί και της μεγάλης απόστασης από τα κύρια επαναστατικά κέντρα, η παρουσία Φιλελλήνων στην Κρήτη υπήρξε ιδιαίτερα περιορισμένη. Οι περισσότεροι αποτελούσαν μέλη της ομάδας του Joseph Balestra που έφτασε στην Κρήτη την άνοιξη του 1822. Εντοπίζονται ακόμα πληροφορίες για ένα μικρό σώμα, προερχόμενο από τη Σαντορίνη, που έδρασε την ίδια περίοδο στην Κρήτη υπό τον Πολωνοεβραίο Ιωάννη Δημητρίου Λέχο. Το επόμενο έτος, μαζί με τον Εμμανουήλ Τομπάζη, έφτασαν στο νησί οι φιλέλληνες Frank Abney Hastings και John ή Johann Hane, οι οποίοι όμως αποχώρησαν λίγο αργότερα, εξοργισμένοι από την αντιμετώπιση των μουσουλμάνων της Κανδάνου από μέρους των επαναστατών.

Την ίδια περίοδο, τον Δεκέμβριο του 1823, αναφέρεται ότι ο Γερμανός γιατρός Σχιεράϊτερ προσέφερε τις υπηρεσίες του στους επαναστάτες. Αντίστοιχα, λίγο μετά την κατάληψη του φρουρίου της Γραμβούσας, τον Αύγουστο του 1825, στάλθηκαν στην Κρήτη οι Αμερικανοί γιατροί Samuel Howe και Ionathan Peckham Miller. Ο πρώτος παρέμεινε στο νησί μέχρι τον Οκτώβριο του ίδιου έτους, καταγράφοντας αναλυτικά τα γεγονότα της περιόδου στο ημερολόγιό του.