Η άμεση παρέμβασή του στην υπόθεση του μοναστηριακού ζητήματος, η αντικατάσταση δια της βίας ορισμένων μελών της Συνέλευσης, παράλληλα με τη σύλληψη και την εξορία άλλων προσώπων ανέτρεψε τη θετική εικόνα που μέχρι τότε είχε καλλιεργήσει ο Οθωμανός διοικητής, Ισμαήλ Πασάς, στερώντας του οριστικά την υποστήριξη του χριστιανικού στοιχείου. Παράλληλα, ενώ οι μέχρι τότε αντιδράσεις στρέφονταν ενάντια στην εκκλησιαστική ιεραρχία και τις συντηρητικότερες ομάδες της χριστιανικής κοινότητας, η συγκεκριμένη παρέμβαση έφερε και πάλι στο προσκήνιο την προοπτική της προσφυγής στην κεντρική εξουσία.

Τη συγκεκριμένη τάση ενίσχυαν οι αντιδράσεις που είχε προκαλέσει η εφαρμογή λίγα χρόνια νωρίτερα του συστήματος ενοικίασης των φόρων. Από τις πηγές δεν απουσιάζουν αναφορές σε περιπτώσεις αναδρομικής ή διπλής καταβολής φόρων, όπως και σημαντικών επιβαρύνσεων στο εισαγωγικό και εξαγωγικό εμπόριο. Ωστόσο, ακόμα και στο στάδιο αυτό, σκοπός δεν ήταν μια γενική εξέγερση αλλά η άσκηση πιέσεων με σκοπό τη διαπραγμάτευση. Την άποψη αυτή υποστήριξαν και οι πρόξενοι της Ελλάδας και της Ρωσίας, που ενθάρρυναν τους χριστιανούς να αποφύγουν την άμεση ρήξη με την οθωμανική εξουσία.