Η αποστολή στρατιωτικών δυνάμεων στην Κρήτη από μέρους των Ευρωπαϊκών χωρών, ξεκίνησε στις αρχές Μαρτίου του 1897. Το Ρέθυμνο αποτέλεσε ζώνη ευθύνης του ρωσικού στρατού, τα Χανιά τέθηκαν υπό διεθνή έλεγχο, ενώ στο Ηράκλειο εγκαταστάθηκαν βρετανικά και ιταλικά στρατεύματα. Βρετανοί και Ιταλοί στάλθηκαν και στο Λασίθι, μαζί με Γαλλικά στρατεύματα, στα οποία ανατέθηκε η διοίκηση. Τέλος, ο ναύσταθμος της Σούδας ανατέθηκε στην Αυστροουγγαρία. Στο νησί αποβιβάστηκε και μια μικρή γερμανική δύναμη, που όμως αποχώρησε τον Απρίλιο. Το ίδιο έπραξε λίγο αργότερα και η Αυστροουγγαρία.
Προκειμένου ν’ αποτρέψουν τις συγκρούσεις ανάμεσα στις δύο κοινότητες, οι διεθνείς δυνάμεις όρισαν συγκεκριμένες ζώνες γύρω από τις πόλεις. Πέρα από τις διαπραγματεύσεις, σε αρκετές περιπτώσεις καταγράφεται η μεσολάβηση τους για τη διευθέτηση τοπικών αντιπαραθέσεων, όπως επιθέσεις, δολοφονίες ή ανταλλαγές αιχμαλώτων. Αξιόλογη ήταν η συνεισφορά τους και σε σχέση με την εκτέλεση διαφόρων δημοσίων έργων, κυρίως στο πεδίο της οδοποιίας. Τον Σεπτέμβριο του 1897, λόγω της αποχώρησης του οθωμανικού στρατού, τα ευρωπαϊκά στρατεύματα ανέλαβαν τη διατήρηση της τάξης στο σύνολο του νησιού. Στο πλαίσιο αυτό, η Ιταλία ανέλαβε την ενδοχώρα των Χανίων, οι Βρετανοί το Ηράκλειο, ενώ οι Ρώσοι και οι Γάλλοι παρέμειναν στο Ρέθυμνο και το Λασίθι αντίστοιχα.
