Σταδιακά, οι αρχικές περιστασιακές ομαδοποιήσεις εντός της Γενικής Συνέλευσης διαμορφώθηκαν σε σχηματισμούς με πιο σταθερή δομή. Στα μέσα της δεκαετίας του 1885 ήταν σαφής πλέον η διαμόρφωση δύο βασικών κομμάτων, των Φιλελευθέρων ή Ριζοσπαστών, υπό τον τίτλο Ξυπόλητοι και των Συντηρητικών και Μετριοπαθών, υπό τον τίτλο Καραβανάδες.

Οι δύο παρατάξεις δεν διέθεταν αυστηρά συγκροτημένες θέσεις. Κύρια επιδίωξή τους αποτελούσε ο έλεγχος της Γενικής Συνέλευσης και μέσω αυτής του ευρύτερου διοικητικού μηχανισμού, εξασφαλίζοντας την κατάληψη των διαφόρων δημοσίων θέσεων από οπαδούς τους και φροντίζοντας για την εξυπηρέτηση φιλικών ομάδων. Στο ίδιο πλαίσιο, επιδίωξη τους ήταν η στελέχωση του Γενικού Διοικητικού Συμβουλίου, όργανο με άμεση συμμετοχή στην άσκηση της εκτελεστικής εξουσίας, και το οποίο σταδιακά απέκτησε αρκετή ισχύ ώστε να θέτει υπό αμφισβήτηση ακόμα και την εξουσία των Γενικών Διοικητών. Ενδεικτικό παράδειγμα αποτελεί η καθαίρεση και αντικατάσταση του Φωτιάδη Πασά το 1885, παρά τον ικανοποιητικό τρόπο με τον οποίο είχε διοικήσει το νησί κατά τα έξι προηγούμενα χρόνια.