Μια ακόμα εκτεταμένη σύγκρουση καταγράφεται στις 15 Μαρτίου 1897. Σύμφωνα με κάποιες πηγές, η συγκεκριμένη επίθεση από μέρους των μουσουλμάνων συνδέεται με την αποστολή στο Ηράκλειο, μετά από αίτημα των προξένων, του πρώην διοικητή Λασιθίου, Αξελού, ο οποίος γνώριζε σημαντικές λεπτομερείς για την οργάνωση και τις δυνατότητες των χριστιανικών δυνάμεων που είχαν συγκεντρωθεί στις Αρχάνες. Οι πρώτες συγκρούσεις ξεκίνησαν το προηγούμενο βράδυ, στις 14 Μαρτίου, όταν χριστιανικές περίπολοι συνάντησαν ομάδες μουσουλμάνων που είχαν προχωρήσει μέχρι τις Κάτω Αρχάνες. Το επόμενο πρωί, ισχυρή δύναμη τακτικού στρατού και βασιβουζούκων (ατάκτων) κινήθηκε από το Ηράκλειο προς τις Αρχάνες, πιέζοντας όλες τις οχυρωμένες τοποθεσίες.

Η προσπάθεια του οθωμανικού ιππικού να επιτεθεί στα οχυρώματα που βρίσκονταν σε πεδινό έδαφος, ανατολικά των Αρχανών, αντιμετωπίστηκε χάρη στην πρόνοια του Νταφώτη και την αποτελεσματική χρήση των δύο μικρών κανονιών που είχαν στη διάθεσή τους οι επαναστάτες. Κατά το μεσημέρι, οι δύο πλευρές ανασυντάχθηκαν και πλέον οι μουσουλμάνοι χωρίστηκαν σε τρείς ομάδες, που επικεντρώθηκαν σε αντίστοιχο αριθμό σημείων: επί της οδού Αρχανών-Σκαλανίου, στις Κάτω Αρχάνες και στη δυτική πλευρά των Αρχανών. Παρά την έντονη έλλειψη πυρομαχικών και τις δυσκολίες στην τροφοδοσία των διαφόρων ομάδων, οι χριστιανοί κατάφεραν να αποκρούσουν το σύνολο των επιθέσεων, απωθώντας και καταδιώκοντας σε αρκετές περιπτώσεις τους αντιπάλους τους. Η μάχη έληξε το βράδυ, μετά από σχεδόν 14 ώρες, με την υποχώρηση των μουσουλμάνων από την περιοχή.