Το καλοκαίρι του 1825, σχεδιάστηκε από χριστιανούς που είχαν καταφύγει σε περιοχές εκτός Κρήτης μια νέα επιχείρηση για την κατάληψη της Γραμβούσας, με αρχηγούς τους Εμμανουήλ Αντωνιάδη και Δημήτριο Καλλέργη. Στις 31 Ιουλίου αναχώρησε μια πρώτη αποστολή και λίγο αργότερα ακολούθησε μία μικρή ομάδα Σφακιανών. Ωστόσο, κοντά στη Κρήτη, ο δυνατός άνεμος διασκόρπισε τα πλοία. Μόνο τρία κατάφεραν να φτάσουν στον προορισμό τους. Την επόμενη μέρα μια μικρή ομάδα πήγε στο λιμανάκι του Αγίου Σώζοντος, όπου είχαν καταφύγει και οι Σφακιανοί. Αφού έμαθαν ότι στο φρούριο βρισκόταν μόνο ο φρούραρχος με λίγους συγγενείς του, αποφάσισαν να το καταλάβουν.

Οι αφηγήσεις για το ποιοι συμμετείχαν στην ομάδα διαφοροποιούνται ανάλογα με τις πηγές. Σε κάθε περίπτωση, η ομάδα που σχηματίστηκε πλησίασε τη θέση Τηγάνι, όπου βρισκόταν η οικογένεια του φρούραρχου. Προσποιούμενοι τους μουσουλμάνους, κατάφεραν να ξεγελάσουν και να αιφνιδιάσουν τη φρουρά, να αποβιβαστούν στη Γραμβούσα και να καταλάβουν αμαχητί το φρούριο. Κατά το ίδιο διάστημα, μια δεύτερη ομάδα επιτέθηκε και κατέλαβε το οχυρό κάστρο της Κισσάμου. Χωρίς όμως τις αναγκαίες δυνάμεις, αναγκάστηκε σύντομα να το εγκαταλείψει. Χωρίς όμως τις αναγκαίες δυνάμεις, αναγκάστηκε σύντομα να το εγκαταλείψει.