Έχοντας αποτύχει να αξιοποιήσουν τη Γραμβούσα ως αφετηρία για την ανανέωση του αγώνα, οι επαναστάτες αρκέστηκαν στη διατήρησή της ως καταφύγιο για τους ενόπλους και τον διωκόμενο πληθυσμό. Τα επόμενα χρόνια οι κάτοικοί της επιδόθηκαν στην πειρατεία, αποκομίζοντας σημαντικά οφέλη. Ωστόσο, οι επιθέσεις σε ευρωπαϊκά πλοία προκάλεσαν την αντίδραση των Μεγάλων Δυνάμεων, που αποφάσισαν να παρέμβουν. Στις αρχές του 1828, αγγλικά και γαλλικά πλοία έφτασαν στην περιοχή, απαιτώντας την παράδοση του νησιού, των πειρατών και των λαφύρων που είχαν συγκεντρώσει.

Αρχικά, το φρούριο παραδόθηκε σε ένα σώμα, διορισμένο από τον Καποδίστρια, υπό τον Σκωτσέζο Charles Gordon Urquhart. Ο τυχαίος θάνατός του λίγες μέρες αργότερα, επέτρεψε σε Άγγλους και Γάλλους να παρέμβουν, απομακρύνοντας όλους τους πρόσφυγες και προχωρώντας στην κατάσχεση ενός σημαντικού αριθμού αντικειμένων. Λίγο αργότερα, τη διοίκηση ανέλαβε εκ μέρους των επαναστατών ο John (Johann) Hane. Δύο τουλάχιστον προσπάθειες έγιναν τα επόμενα χρόνια για την εκ νέου απόκτησή του, χωρίς αποτέλεσμα. Με το οριστικό τέλος της επανάστασης η Γραμβούσα παραδόθηκε μέσω των Ρώσων στους Αιγυπτίους.