Ο απεσταλμένος της οθωμανικής κυβέρνησης, Μεγάλος Βεζίρης Ααλή Πασάς, έφτασε στην Κρήτη στις αρχές φθινοπώρου του 1867. Σε μια προσπάθεια να προσεταιριστεί τον τοπικό πληθυσμό, προχώρησε στη διανομή τροφίμων, την κήρυξη προσωρινής αμνηστίας και παύσης των εχθροπραξιών, ενώ συγκάλεσε γενική συνέλευση στα Χανιά, καλώντας χριστιανούς και μουσουλμάνους να εκλέξουν ξεχωριστούς εκπροσώπους ανά κοινότητα για κάθε επαρχία. Η Επαναστατική Γενική Συνέλευση, απέρριψε την πρόσκληση, όχι όμως και μια μικρότερη ομάδα, ανάμεσα τους και η περίφημη Ελισάβετ Κονταξάκη.

Εκλογές από μέρους των χριστιανών έγιναν μόνο στα Χανιά, το Ηράκλειο και το Ρέθυμνο, όπου ο κυβερνητικός έλεγχος ήταν πιο στενός. Απομακρυσμένες επαρχίες στην περιοχή της Μεσαράς, της Βιάννου και της Σητείας, δήλωσαν εγγράφως την άρνηση τους να συμμετέχουν. Το αποτέλεσμα ήταν ο σχηματισμός μιας ομάδας 30 μουσουλμάνων και 20 χριστιανών, που συγκεντρώθηκαν στα Χανιά τον Νοέμβριο του 1867. Οι εργασίες της ψευδοσυνέλευσης, όπως χαρακτηρίστηκε, κράτησαν μέχρι τον Φεβρουάριο του 1868, διαμορφώνοντας την οριστική δομή του Οργανικού Νόμου, εξασφαλίζοντας σημαντικές φοροαπαλλαγές για τον τοπικό πληθυσμό και υποσχέσεις για την εκτέλεση κοινωφελών έργων.