Κατά τη διάρκεια της επανάστασης του 1866, οι χριστιανοί δέχτηκαν τη βοήθεια διαφόρων εθελοντών. Ειδικότερα, καταγράφεται η συγκρότηση και αποστολή στην Κρήτη 15 εθελοντικών σωμάτων, υπό τη διοίκηση κυρίως Ελλήνων αξιωματικών. Πολλοί από αυτούς ήταν απόγονοι χριστιανών που είχαν καταφύγει στις ελεύθερες περιοχές μετά το τέλος της επανάστασης του 1821, όπως ο ταγματάρχης Ιωάννης Ζυμβρακάκης και ο αδελφός του, Χαράλαμπος, Υπουργός Στρατιωτικών, οι οποίοι κατάγονταν από το χωριό Γαρίπα Κυδωνίας. Μια άλλη ιδιαίτερη προσωπικότητα υπήρξε ο συνταγματάρχης Πάνος Κορωναίος, που ανέλαβε την αρχηγία της επαρχίας Ρεθύμνου.

Ανάμεσα στους ξένους εθελοντές, ξεχωρίζει η περίπτωση του Γάλλου Gustave Flourens, που έφτασε στο νησί τον Νοέμβριο του 1866. Πρόσωπο με πολυσχιδή δράση, αρχέτυπο του ρομαντικού επαναστάτη του 19ου, ο G. Flourens έδρασε κυρίως στις δυτικές επαρχίες μέχρι το 1867, οπότε και επέστρεψε στη Γαλλία, για να σκοτωθεί τέσσερα χρόνια αργότερα κατά την καταστολή της Παρισινής Κομούνας. Στο ίδιο πλαίσιο, εντάσσεται και η παρουσία στο νησί ενός σώματος Γαριβαλδίνων, με τη συμμετοχή εθελοντών από πολλές και διαφορετικές χώρες. Στις αρχές του 1867, υπολογίζονταν σε περίπου 200 άνδρες, ωστόσο σταδιακά ο αριθμός τους μειώθηκε εξαιτίας των θανάτων και της αποχώρησης αρκετών από την Κρήτη λόγω των άσχημων συνθηκών.