Η ευρύτερη περιοχή των Σφακίων περιλαμβάνει διάφορους οικισμούς, με κυριότερους τη Χώρα Σφακίων, το Λουτρό, την Ανώπολη, το Μουρί κ.ά. Λόγω της ορεινής διαμόρφωσης του χώρου, τα Σφακιά επικοινωνούσαν με το υπόλοιπο νησί είτε μέσω της θαλάσσης είτε από τα δύσκολα ορεινά περάσματα, με κυριότερο το φαράγγι της Ίμπρου. Αντίστοιχα, λόγω των περιορισμένων καλλιεργούμενων εδαφών, το μεγαλύτερο μέρος της τοπικής οικονομίας επικεντρώθηκε στην κτηνοτροφία και το θαλάσσιο εμπόριο, που ασκούνταν παράλληλα με την πειρατεία. Αποτέλεσμα των παραπάνω παραγόντων ήταν οι Σφακιανοί να αποτελούν τη μόνη ένοπλη και εμπειροπόλεμη ομάδα χριστιανών στην Κρήτη κατά το ξέσπασμα της επανάστασης του 1821. Ο ρόλος τους κατά τη διάρκεια των πολεμικών συγκρούσεων υπήρξε καταλυτικός για την επιβίωση και επικράτηση της επανάστασης. Ωστόσο, τα Σφακιά καταστράφηκαν ολοσχερώς δύο φορές, τον Αύγουστο του 1821 και τον Απρίλιο του 1824. Κατά τα επόμενα χρόνια, η αποτροπή της συμμετοχής των Σφακιανών στις διάφορες κινητοποιήσεις αποτελούσε βασικό στόχο της πολιτικής της οθωμανικής διοίκησης.
