Βρισκόμενος στους πρόποδες του Ψηλορείτη, ο Κρουσώνας είχε κεντρικό ρόλο στα επαναστατικά γεγονότα του 19ου αιώνα. Κατά την επανάσταση του 1821 και ειδικότερα τον Ιούλιο του 1822, όταν οι μουσουλμάνοι επιχείρησαν να θέσουν υπό τον έλεγχό τους την ευρύτερη περιοχή του Μαλεβιζίου, εκεί στήθηκε μια μεγάλη ενέδρα. Ένα σώμα με περισσότερους από 300 μουσουλμάνους, καταδιώκοντας μια ομάδα Ανωγειανών, οδηγήθηκε στον Κρουσώνα όπου και περικυκλώθηκε από τους επαναστάτες. Οι μουσουλμάνοι αναγκάστηκαν να καταφύγουν στην εκκλησία του Αγίου Χαράλαμπου όπου εξολοθρεύθηκαν. Το γεγονός αυτό αποτέλεσε μια από τις πλέον ταπεινωτικές ήττες του μουσουλμανικού στρατού και οδήγησε στην αναδίπλωσή του στο Ηράκλειο. Τον Σεπτέμβριο του 1866 ο Κρουσώνας καταστράφηκε, στο πλαίσιο και πάλι της προσπάθειας τον Οθωμανών να ελέγξουν το νότιο Μαλεβίζι. Ωστόσο, το χωριό παρέμεινε επαναστατικό κέντρο, δεχόμενο πολυάριθμες επιθέσεις τόσο κατά το 1867 όσο και το επόμενο έτος, κυρίως από τις οθωμανικές δυνάμεις που έδρευαν στο Τυμπάκι.
