Ως πεδινή περιοχή, το Καστέλλι Πεδιάδος δεν προσφερόταν για ιδιαίτερη επαναστατική δράση. Αποτελούσε ωστόσο, το διοικητικό κέντρο της περιοχής, ενώ εκεί υπήρχε και ένα μικρό οχυρό της ενετικής περιόδου. Ήδη κατά το 1822, στο Καστέλι είχαν εγκατασταθεί μουσουλμανικά στρατεύματα με σκοπό τον έλεγχο της γύρω περιοχής και την απόκρουση διαφόρων επιδρομών. Πιο έντονη δραστηριότητα καταγράφεται κατά την επανάσταση του 1866, όπου το Καστέλι μαζί με τα Μάλια, αποτέλεσαν βασικούς κόμβους για τη μετακίνηση του οθωμανικού στρατού στις ανατολικές επαρχίες και ειδικά προς το Οροπέδιο Λασιθίου. Από τον Μάιο του 1867 όπου εγκαταστάθηκαν πρόσθετες δυνάμεις στην περιοχή και μέχρι το τέλος της επανάστασης, το Καστέλλι έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στις επιχειρήσεις που διεξήγαγαν οι Οθωμανοί στην περιοχή. Αντίστοιχα, οι επιδρομές από μέρους των επαναστατών ήταν συνεχείς, με αποκορύφωμα τις συγκρούσεις στα τέλη Αυγούστου 1868 που σκοπό είχαν την παρεμπόδιση της κατασκευής κουλέδων (πύργων) στην περιοχή.
