Το μικρό οροπέδιο του Ασφένδου αποτελούσε κομβικό σημείο επί της ανατολικής διαδρομής από το Ρέθυμνο προς τα Σφακιά μέσω της περιοχής του Καλλικράτη, όπως και επί της διαδρομής προς το Φραγκοκάστελλο. Αυτό είχε ως επακόλουθο ν’ αποτελέσει πεδίο σημαντικών συγκρούσεων κατά τη διάρκεια όλων σχεδόν των επαναστάσεων και εξεγέρσεων του 19ου αιώνα. Η πρώτη μεγάλη μάχη εντοπίζεται τον Ιούλιο του 1821 όταν οι Σφακιανοί κατάφεραν να παγιδεύσουν και να εξολοθρεύσουν μία ισχυρή ομάδα μουσουλμάνων του Ρεθύμνου που είχε σταλεί για να καταστρέψει τα Σφακιά. Τα επόμενα χρόνια, και ειδικά κατά την επανάσταση του 1866, οι Οθωμανοί έδωσαν ιδιαίτερο βάρος στον έλεγχο του Ασφένδου, δεσμεύοντας σημαντικές δυνάμεις στο πλαίσιο της προσπάθειάς τους να ελέγξουν την περιοχή και να αποτρέψουν τη συμμετοχή των Σφακιανών στις συγκρούσεις. Το 1877 επιχειρήθηκε να οργανωθεί μεγάλη συγκέντρωση με σκοπό την προετοιμασία εξέγερσης, η οποία, ωστόσο, απέτυχε λόγω της περιορισμένης προσέλευσης.
